making memories. by bike.

laatste nieuws

Welkom nieuw huis ver-weg-van-thuis

Antwerpen - 18.05.18


Ik heb een nieuwe tent gekocht! Na 6 jaar neem ik afscheid van mijn MSR Hubba Hubba HP. Ze heeft haar beste tijd gehad. Ze was niet helemaal waterdicht meer en het buitenzeil was bij mijn laatste kampeertrip alweer gescheurd. Tijd voor een degelijke vervanging.

Mijn zoektocht heeft wel wat tijd in beslag genomen. Met alle reizen die ik al gedaan heb, weet ik ondertussen wat ik zeker wil en wat ik niet zo leuk vind. Mijn nieuwe tent moest dan ook een verbetering zijn ten opzichte van de vorige.

Wat vind ik belangrijk:
- vrijstaand (m.a.w. je moet ze kunnen opzetten zonder 1 haring in de grond te slaan)
- ruim gevoel van binnen (ik koop altijd een tweepersoonstent, lekker veel plaats)
- voldoende plaats onder het buitenzeil om eventueel te koken als het regent
- stevig materiaal
- zo licht mogelijk, zonder in te boeten aan stevigheid
- waterdicht (lijkt me evident)
- betrouwbaar in felle wind

Wat vind ik echt niet leuk:
- een tunneltent (ik heb een hekel aan het in een tent moeten ‘duiken’)
- teveel haringen moeten ankeren alleen al om ze recht te krijgen
- felle kleur van het buitenzeil (niet ideaal als je liever niet gezien wordt bij wildkamperen)

Ik heb veel advies ingewonnen: bij mensen die er iets van af kennen, op internetsites, op de tentenshow alle modellen uitgeprobeerd,… Ik heb zelfs even overwogen om weer dezelfde MSR aan te schaffen, maar het ultradunne materiaal en het feit dat ik iets stormvasters wil, deden me anders beslissen.

Het is uiteindelijk een Hilleberg Rogen geworden. Ze voldoet aan al mijn eisen en met zo’n prijskaartje mag dat ook wel. Het is misschien niet de lichtste maar met z’n 2,3 kg (inclusief footprint) moet ze niet onderdoen voor mijn oude MSR. (de nieuwe MSR is wel lichter)

Ik heb ze enkel nog maar eens rechtgezet op mijn terras, maar in juni gaat ze voor het eerst mee op reis. Dan test ik ze in de bergen van Albanië. Ik kan amper wachten! 

Thuis komen

Antwerpen - 04.02.18


Nog voor ik 11 maanden vertrek met de fiets, ben ik mij ervan bewust dat dit wel eens het moeilijkste moment van de trip zou kunnen worden.

Ik verander dan ook mijn laatste weken van de trip. Oorspronkelijk ging ik in Noord-India eindigen, maar ik besluit om van Kirgizië nog een stukje Kazachstan mee te pikken en dan naar Italië te vliegen om van daaruit naar huis te fietsen.
Dat is geen slecht plan geweest. Zo geef ik mezelf 3 weken om mij psychologisch voor te bereiden om 'thuis te komen'. Dat blijkt geen overbodige luxe want als ik in Italië land, zweef ik nog ergens tussen 2 culturen. Ik ervaar een kleine shock bij het zien van zoveel architecturale schoonheid, fietspaden, een taal die ik (een beetje) versta, mijn lievelingseten, maar ook de prijzen, de ontbrekende spontaniteit van mensen die wuiven en roepen, zelfs van kruisende fietsers die nog amper dag zeggen,…

Zoveel te dichter bij huis, zoveel te eenzamer begin ik mij te voelen.

Gelukkig word ik de laatste 1,5 dag begeleid door mijn mountainbike-vrienden. Die hebben een welkomstfeest georganiseerd. Compleet met frieten met stoofvlees, mayonaise en pintjes. (Ik blijf een echte Belg) Ik ben nerveus om mijn familie en vrienden terug te zien. Ze staan me al even zenuwachtig op te wachten. Het is een heerlijk en emotioneel weerzien. Er wordt gespeecht, er worden verhalen verteld, er wordt gedronken en dan fiets ik de laatste kilometers naar mijn ouderlijk huis. Doodop.

Ik krijg niet veel tijd om te landen. Ik probeer zo snel mogelijk weer in mijn appartement te trekken. Verhuizen en uitpakken, nog meer vrienden zien en binnen de week ben ik ook alweer terug aan het werk. Met een bang hartje. Kan ik het nog wel? Het blijkt verbazingwekkend vlot te gaan.

Is er dan niks veranderd? Jawel, ik ben een pak ontspannener. Ik neem tijd om met mensen te praten, ik ben goedgezind, ik strooi mijn geluk in het rond, ik straal… Mensen vragen ook de hele tijd hoe het was en ik vertel met plezier mijn verhalen. Zo zit ik nog altijd een beetje in de reissfeer en erover vertellen maakt me gelukkig.

En dan ineens, na 2 maanden is dat roze-wolk-gevoel plots weg. Ik voel de stress zich vastzetten in mijn schouders, ik wil nog wel de tijd nemen maar het voelt moeilijk als zich 10 dingen tegelijk aandienen en mijn hoofd doet weer overuren. Mensen stellen ook altijd maar minder vragen. Ik zie de donkere wintermaanden komen en ik voel de drang om weer op avontuur te vertrekken.

Is dit de gevreesde klop? Duurt het, op een jaar vrijaf, amper 2 maanden om weer in de waan van elke dag te zitten?
En is dit dan het antwoord op de meest gestelde vraag: Ben je het al weer een beetje gewoon?
Ik zei dan dikwijls: Wat is dat? 'Het gewoon' zijn? Als dat betekent om weer de druk(te) te voelen, dan zeg ik nu, jammergenoeg, ja.

Benelux ERU Relief Rode Kruis

Antwerpen - 04.02.18


Sinds ik thuis gekomen ben van mijn grote reis, voel ik een grote drang om iets terug te doen voor de wereld die mij zo goed opgevangen heeft het afgelopen jaar.
Ik wil graag iets goeds doen voor de mensen die het minder goed hebben.

Daarom ben ik sinds oktober (na een intensieve training) lid van het Benelux ERU relief team van het Rode Kruis. ERU staat voor Emergency Response Unit.
We gaan met een team van 5 mensen naar rampgebieden om daar te helpen bij de distributie van noodhulpgoederen. Elk team gaat 1 maand naar daar en er gaan maximaal 4 teams.

In december 2017 ben ik opgeroepen voor mijn eerste missie. Ik ben 5 weken naar Bangladesh getrokken om daar de mensen te gaan helpen die massaal uit Myanmar gevlucht zijn voor het geweld daar. Wat we daar gedaan hebben en wat we daar nog altijd doen, kan je hier vinden.  

De vlogs die ik daar maakte, geven ook een duidelijk beeld van ons werk daar. 

VLOGS BANGLADESH

December 2017 - Januari 2018

Madame Bicyclette World Tour 16-17

11 maanden, 11 16 landen, 2 benen, 1 fiets

En heel veel zin.
Dit is het plan, al is niks definitief...

26 sept: België & Nederland
27 sept - 18 dec: Australië
18 dec - 19 jan: Tasmanië
19 jan - 6 feb: Thailand
6 feb - 4 maart: Myanmar
4 maart - 15 maart: Thailand
15 maart - 11 april: Iran
14 april - 18 april: Turkmenistan (visum geweigerd)
11 april - 23 april: België
23 april - 11 mei: Oezbekistan
11 mei - 22 juni: Tadzjikistan
22 juni - 24 juli: Kirgizië
24 juli - 1 aug: Kazachstan
1 aug - 5 aug: Italië
5 aug - 10 aug: Zwitserland
7 aug: Liechtenstein
10 aug - 12 aug: Duitsland
12 aug - 20 aug: Frankrijk
20 aug - 22 aug: Luxemburg
22 aug -26 aug: België 
7 juli - 27 aug: Noord-India 

live your dreams